ก่อนจะมาเป็นชมรมแพทย์ชนบท

ปี 2519
      กำเนิด " สหพันธ์แพทย์ชนบท"  โดยการริเริ่มของ นพ. มานิตย์ ประพันธ์ศิลป์  นพ. อุเทน จารณศรี นพ. ประสพ พาลพ่าย และคณะอีกหลายๆ  บางตอนในบทนำของหนังสือ "แพทย์ชนบท" ที่ออกในปี 2519 " สหพันธ์แพทย์ชนบท จะเป็นศูนย์กลางประสานงานแพทย์ระดับอำเภอทั้งประเทศ เพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์ และความคิดเห็นในการปฏิบัติงานของพวกเรา สหพันธ์แพทย์ชนบท  จะเป็นศูนย์กลางในการสรุปความจัดเจนของพวกเราและสนับสนุนนโยบาย สาธารณสุขที่เอื้อประโยชน์แก่ประชาชนส่วนใหญ่อย่างแท้จริง สหพันธ์แพทย์ชนบท จะเป็นกำลังส่วนหนึ่งในการผลักดันให้บริการทางการแพทย์และสาธารณสุข ไปสู่ชนบทให้ปรากฎเป็นจริงขึ้นมาในอนาคตอันใกล้นี้ นี่คือ ภาระ หน้าที่อันสูงส่ง และมีเกียรติของสหพันธ์แพทย์ชนบท " สหพันธ์แพทย์ชนบทได้สลายตัวไปหลังเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519โดยที่ปัญหาต่างๆ  และความคับแค้นของโรงพยาบาลอำเภอก็ยังมีอยู่ และต้องการการรักษาเยียวยาอย่างยิ่ง

ปี 2521
       หลังจากเหตุการณ์การเมืองคลี่คลายลง  กลุ่มผู้ก่อตั้งสหพันธ์แพทย์ชนบทอันมี นพ. มานิตย์ ประพันธ์ศิลป์ และนพ. สุวิทย์ วิบูลย์ผลประเสริฐ ได้ตระเวนเยี่ยมเยียนแพทย์ชนบทในภาคอีสาน และร่วมผลักดันให้มีการประชุมแพทย์ชนบททั้งประเทศอีกครั้งในเดือนกุมภาพันธ์ 2521 และที่ประชุมตกลงจะให้มีการรวมกลุ่มขึ้นมาใหม่ โดยใช้ชื่อว่า  " ชมรมแพทย์ชนบท

การพัฒนาในช่วง 2 ทศวรรษของชมรมแพทย์ชนบท
        ช่วง พ.ศ. 2521-2526  เป็นช่วงของการวางรากฐานของชมรม  กิจกรรมเป็นไปในลักษณะของการ  เยี่ยมเยียนสมาชิก ให้ขวัญและกำลังใจ  ตลอดจนแลกเปลี่ยนประสบการณ์ระหว่างกัน  มีการรวมตัวกันเพื่อหาแนวทางในการคลี่คลายปัญหาต่าง ๆ โดยเน้นเรื่องการบริหารจัดการภายในโรงพยาบาลชุมชน  มีการจัดทำคู่มือโรงพยาบาลชุมชน   จัดประชุมใหญ่สามัญประจำปี ชมรมแพทย์ชนบท  ระยะท้ายของช่วงแรกนี้ได้เริ่มมีบทบาทเข้าไปเป็นคณะทำงานชุดต่างๆ  ของกระทรวงสาธารณสุข
       ช่วง พ.ศ. 2526 - 2531   การแก้ไขปัญหาการบริหารจัดการและการขาดแคลนทรัพยากรต่าง ๆ  ในโรงพยาบาลชุมชนเริ่มมีระบบมากขึ้น   โดยผสมผสานไปกับงานของกระทรวงสาธารณสุข ชมรมแพทย์ชนบทเริ่มได้รับการยอมรับจากทั้งภายในและภายนอกวงการสาธารณสุข  มีการเริ่มจัดตั้ง  คปสอ. (คณะกรรมการประสานงานสาธารณสุขระดับอำเภอ)  และยกย่องแพทย์ผู้ปฏิบัติงานดีเด่นในท้องถิ่นทุรกันดาร   โดยจัดตั้งกองทุน นพ.กนกศักดิ์  พูลเกษร นอกจากนี้  ชมรมแพทย์ชนบทก็เริ่มได้เข้าไปมีบทบาทในการเคลื่อนไหว  เรียกร้องปัญหาที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพในทางสังคมส่วนรวมมากขึ้น ดังเช่น  โครงการวิ่งรณรงค์เพื่อการ ไม่สูบบุหรี่ เป็นต้น
       ช่วง พ.ศ. 2531 - 2537   ชมรมแพทย์ชนบทและสมาชิกที่ทำงานอยู่ในชนบทเริ่มได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของกระแสสังคม และการ การเจริญเติบโตของภาคธุรกิจเอกชน   ทำให้เกิดสภาวะปัญหาสมองไหล และการขาดแคลนบุคลากรในโรงพยาบาลชุมชนโดยเฉพาะแพทย์  กระทรวงสาธารณสุขก็ได้แก้ไขปัญหาโดยการพยายามเพิ่มค่าตอบแทน   เพื่อไม่ให้เกิดความแตกต่างจากภาคเอกชนมากเกินไป ซึ่งทำให้เกิดปัญหาด้านการบริหาร   ด้านการเงินติดตามมา ประกอบกับกระแสการกลับไปเรียนเป็นแพทย์เฉพาะทางสูงมากขึ้น  ทางชมรมแพทย์ชนบทก็ได้พยายามเข้าไปแก้ไข และหาทางออก   ตลอดจนเสนอแนวความคิดเห็นเพื่อลดความรนุแรงของปัญหา  ที่กระทบกับโรงพยาบาลชุมชนโดยตลอด  นอกจากนี้  บทบาทต่อสังคมวงกว้าง
ก็ได้มีบทบาทในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ  ,โครงการอิสานไม่กินปลาดิบ และ รณรงค์เรื่องการใช้ชื่อสามัญทางยา(โครงการโรงพยาบาลปลอด  Tread  Name)  เป็นต้น